VOL = VOL?
Wat denk jij over de vluchtelingenproblematiek?

Op onze Facebook-pagina namen lezers deel aan deze discussie.
Een samenvatting :

JH

Het is goed om met enige nuance over dit onderwerp te schrijven, zeker nadat ik net het artikel van ICHTUS-Vlaanderen hierover heb gelezen. Het vluchtelingenprobleem is zeer complex, maar het verplicht me toch om er over na te denken. Een eerste gedach
te die in me opkomt is : Wie is mijn naaste ? Het is mijn overtuiging dat het juist onze (de kerk) taak is om mensen te helpen. Een tweede gedachte is niet over te gaan in angst, de aantallen vluchtelingen die ons land binnenkomen zijn nog altijd maar een "kleine" fractie en ik ben daarom ook niet bang dat ze "mijn" welvaart komen afpakken. Een derde gedachte is een kritische; Wie is een vluchteling ? Tussen diegene die in nood zijn zitten veel gelukzoekers en andere met met minder fraaie bedoelingen, ik denk aan datgene wat christen-asielzoekers is overkomen in Duitsland. We dienen als gastvrij land duidelijk te maken dat bv de sharia niet thuis hoort in onze samenleving. Maw, voor mij is vluchtelingen helpen zeker niet onvoorwaardelijk . Er valt zeker nog meer over te vertellen maar tot daar.
 
 
Herman Heyman
Een kanttekening bij je tweede gedachte, waarin je de verhouding van aantallen interpreteert vanuit het standpunt van welvaart.
Welke gedachte speelt op de achtergrond als we welvaart - ook al staat daarbij "mijn" tussen aanhalingstekens - als criterium nemen?
Welke norm of maatstaf gaan we dan kunnen/mogen gebruiken om te bepalen dat de verhoudingen op een bepaald moment niet meer zo gunstig zouden uitvallen? En is die maatstaf dan de (enige) juiste

 
PH 
MIjn twee auto's, twee TV's, mijn uitstapjes of citytrips of vliegvakanties (liefst 2 à 3 keer per jaar) ....
  
PK
Leviticus 25:35 ...zoals je ook een vreemdeling zou helpen die bij je te gast is ... . Ik denk wel dat je mag verwachten dat die persoon zich dan ook als gast gedraagt.
 
Herman Heyman
Ja, maar dat mes snijdt dan toch aan 2 kanten?

- Wij vragen dat zij zich als gasten gedragen. Maar gedraagt de meerderheid van de vreemdelingen zich dan inderdaad buiten de lijnen van gast en vreemdeling?
Hoe gemakkelijk benadert de gemiddelde Vlaming mensen uit andere culturen om hen duidelijk te maken wat volgens Vlaamse begrippen behoorlijk "gasten-gedrag" zou zijn? Hoe open is ons samenleven met hen om hen daarin te gidsen (in alle mogelijke gradaties volgens wat de realiteit vereist)?

Sociologisch onderzoek legt daar een vinger op een pijnlijke Vlaamse wond: we claimen inderdaad een eigen recht ("jullie zijn gast in onze cultuur"), maar bewegen ons dan heel gemakkelijk in een eigen afgesloten samenleving. We hebben daarom zelf een aandeel in fenomenen zoals gettovorming, gebrekkige integratie, verschillen in opleiding en tewerkstelling, ....

Wat mogen we verwachten dat logischerwijs in zo'n context zich ontwikkelt in bevolkingsgroepen en in de gehele samenleving? 
 
PK
Inderdaad Herman, maar mijn insteek is in de eerste plaats als christen:  als ik vraag dat een gast zich ook werkelijk als gast gedraagt dan is dat omdat ik eerst en vooral (wat ik uit Leviticus begrijp), als christen, mij als gastheer dien te gedragen. Dan pas heb ik het recht mijn gast op zijn houding aan te spreken. In 1926 kwam mijn mama als 6-jarige Hongaarse vluchteling aan in het station in Brugge. Ik heb haar pleeg/adoptie-ouders altijd als mijn grootouders beschouwd en ben heel dankbaar voor wat ze gedaan hebben. Vandaar dat alles wat nu speelt mij ook enorm aangrijpt.
 
Herman Heyman
De informatie die je nu toevoegt, plaatst je vorige reactie in een heel ander perspectief: de verantwoordelijkheid van de gastheer is minstens zo groot als die van de gast.

Om ons als gastheer behoorlijk te gedragen, hebben we inderdaad nog heel wat t
e leren.
Maar het beste leren gebeurt nog altijd midden in de praktijk: waar mensen met elkaar zoeken om concrete situaties behoorlijk en waardig aan te pakken.

Daar kunnen christenen een groot verschil maken omdat zij voorbij de oppervlakkige slogans en goedkope argumenten kunnen (zouden moeten kunnen) kijken. De verantwoordelijkheid om het goede dan ook goed te doen, is heel groot.
 
GB
Hebben wij gekozen om "gastheer" te zijn of wordt ons dat opgedrongen,
 
Herman Heyman
Een beetje een lang antwoord, maar probeer het helemaal uit te lezen aub.

Wel ... zolang als er mensen samengeleefd hebben, zijn er zulke situaties geweest. Vanuit dat punt is er dus "niets nieuws onder de zon".

Nu ligt het inderdaad gevoelig of de potentiële gastheren dat als een dwang ervaren - opgedrongen - of als een uitdaging om de medemens in nood tegemoet te komen.

Twee perspectieven hierover:
1.
Door het christendom heeft 'het Westen" een heel andere ethiek ontwikkeld dan wat op dat ogenblik gangbaar was in de culturen rondom. Barbarisme, slavernij en verdrukking waren de norm op alle terreinen. Dat is door het christendom veranderd. En daardoor is er over de eeuwen een maatschappelijk draagvlak ontstaan om de waardigheid van mensen ter erkennen - en dus hen te helpen in hun nood.

Dit is een heel krachtig getuigenis van de christelijke moraal in bvb. alle Europese culturen (ook al erkent men die wortels van die erfenis niet meer op Europees politiek vlak).

Met andere woorden: de reden dat mensen zorgen voor andere mensen in nood, is een keuze die voortkomt uit een moraal.

Laten we nu eens naar wat bronnen van die moraal kijken in het 2e perspectief.
 
2.
PK heeft al een belangrijke bron aangehaald: Leviticus 25:35. Zelf zou ik liever daar ook vers 36 bijnemen, omdat dat de motivatie ( = de relatie met God) duidelijk neerzet.

Ik maak nu het liefst de sprong naar het Nieuwe Testament, om te vermijden dat de conclusie zou zijn dat dit OT is, en dus niet voor ons zou gelden.
Lees bvb. eens Matth. 25: 35 en volgende. Dit is geen afgeleide ethiek, want het is de Zoon van God die nu de bakens uitzet.

Een ander argument is dat wijzelf ook maar vreemdelingen zijn. "Bijwoners" noemt Petrus het in 1 Petrus 1:17 en in 2:11. Dat staat natuurlijk in een specifieke context. Maar de conclusie blijft dat we zelf weinig eisen kunnen stellen, omdat christenen zoals pelgrims op doortocht zijn. We zijn zelf vreemdelingen.

Besluit:
- we kunnen inderdaad vinden dat we vreemdelingen/gasten "opgedrongen" krijgen, maar dan verliezen we daarmee zelf veel menswaardigheid en doen daarmee Gods opdracht geweld aan. Gastvrijheid is altijd een basisprincipe (en dikwijls zelfs een basisrecht) geweest.
- we kunnen ook helpen (net zoals de Nederlanders in 1914 en de Engelsen/Fransen in 1940 de Belgische vluchtelingen hielpen bij het uitbreken van de oorlogen toen bij ons). En juist dan lijkt het me dat God voor verassingen kan zorgen. Want Hij werkt in zijn Koninkrijk volgens heel andere principes en normen dan wij .

Wat zou de keuze voor de smalle weg inhouden in dit verhaal van de vreemdeling/gast en de gastheer?
DMC Firewall is developed by Dean Marshall Consultancy Ltd