[ik] roep

In september beschreef het voorgaande artikel1 dat de vraag naar vorming en begeleiding toeneemt. Mensen willen met hun gelovige leven.werken.dienen dieper en verder leren gaan:

  • Ze verlangen verder te raken met zichzelf en God meer te leren vertrouwen.
  • Ze zoeken hoe geloofsleven en dagelijks leven meer in elkaar kunnen haken.
  • Ze willen met andere zoekers op de vorige punten kunnen samenwerken.

De geloofsgemeenschap – kerk, gemeente of huisgroep – heeft hierin een enorme taak. Vorig artikel liet zien hoe mensen hun plaatselijke geloofsgemeenschap vragen hen vooruit te helpen:

  • Ze vragen om thema’s die meestal buiten het traditionele christelijke onderwijsrepertorium liggen. Een huisgroepleider die daar mee aan de slag wil gaan, gaat zeker een uitdaging aan om daarin een degelijke en kwalitatieve vorming te verzekeren.
  • Behalve onbekendheid met inhoud, speelt tijdsdruk ook een rol. Leiders willen die andere inhoud met zijn eigen aanpak in het traditionele kerkprogramma plaatsen. Maar dan ontdekken ze dat het door gebrek aan tijd bijna onhaalbaar om beide kwalitatief te doen. Ze moeten dus prioriteiten stellen. Maar hoe doe je dat (goed)?

 

                          Ik wil wel, maar wat verwachten ze precies?

Verder op ontdekking

Wie inhoud en aanpak meer op vorming in discipelschap en gemeenschap wil toespitsen, voelt zich onzeker: “Waar gaat het om? Ik wil wel, maar wat verwachten ze precies?” 1  Dikwijls vertraagt dit het besluitvormingsproces. Tegen dat het leidersteam of de onderwijswerkgroep hun aanbod geformuleerd krijgen, blijken de vraagstellers er niet (langer) op te wachten: ze zijn ondertussen zelf verder in hun ontdekkingstocht.

Die ontdekkingstocht loopt gewoonlijk over verschillende fases. Vanuit een vanzelfsprekende loyauteit, via frustratie en demotivatie, komen deze mensen op een kruispunt. Krijgen ze het aanbod vanuit de geloofsgemeenschap snel genoeg en sluit dat aan op de inhoud die ze zoeken, dan komt het wel goed.
Maar geregeld getuigen mensen dat het nieuw aanbod erg lang op zich laat wachten, of dat het niet erg relevant is - of zowel het ene als het andere . De ontgoocheling die daarop volgt, vertolkt zich dikwijls erg concreet: ernstige vermoeidheid, nieuwe frustratie, demotivatie. Dat mondt  meestal uit in afhaken.2
Bovendien bleek al menige keer zo’n aanbod nogal “lichtvoetig” van aard. Dat versnelt dit proces naar het punt waar afhaken een serieuze optie wordt.

In september legde het artikel al uit dat het niet fair is een schuld-en-schaamte-oordeel over de vraagstellers uit te spreken. Dat zou onze integriteit in vraag stellen.1


[wij] : een proeve van antwoord

Over de voorbije jaren beschreven verschillende artikels in Evan-Assistance onderdelen die aan een oplossing bijdragen:

  • Werk een duidelijke identiteit uit
    Bouw aan een sterke basis in de geloofsgemeenschap of groep. Gebruik daarvoor heel bewust de vorming en mentoring. Daaruit groeit stabiliteit en zo wordt voortgaande groei in mensen én in de groep een normaal gegeven.

  • Concentreer op relaties
    Door sterke relaties krijgen mensen de broodnodige ondersteuning voor hun dagelijkse leven.werken.dienen. Ze leren vast te houden aan God en aan het feit dat Hij handelt in hun dagelijkse realiteit. Mensen oefenen zo hun vertrouwen in God en leren zijn werken te herkennen.

  • Kijk uit voor drukke programma’s
    Wie investeert in onderlinge relaties, heeft daarvoor de ruimte en tijd nodig om met mensen te kunnen werken. Groeiend godsvertrouwen vereist veel verzorging in het dagelijkse leven.werken.dienen. Dat valt nauwelijks te combineren met de organisatie van en/of aanwezigheid op een menigte programma’s. Kies zelf en help mensen hun prioriteiten kiezen. Sta hen toe die dan ook te volgen, zelfs als dat betekent dat ze eerder voor mensen kiezen dan voor deelname aan een activiteitenprogramma.

  • Maak capaciteit vrij
    Om naar nieuwe perspectieven  te kunnen groeien – individueel én als geloofsgroep – is er in de geloofsgemeenschap een sterk draagvermogen nodig. Leiders moeten die hoogst waarschijnlijk opbouwen over wat langere tijd. De bedoeling is immers dat via de geloofsgemeenschap mensen met de goede competenties in vorming en ondersteunende relaties beschikbaar worden. 

Nodig?

Klassieke tegenwerpingen tegen deze benadering variëren:

  • “Is dit wel nodig? Kunnen ze niet gewoon geloven?”
    In het septemberartikel bespraken we dit standpunt al. We moedigen u aan daar over de context van die vraag te lezen.1
  • “Veranderen we het evangelie niet door het individu zo centraal te zetten?”
    In september toonden we dat in de christelijke beweging het accent op de “persoonlijke beslissing” ons naar een punt van overmatig individualisme heeft gebracht. We zullen opnieuw moeten leren hoe zowel individualiteit als gemeenschap hun plaats hebben en elkaar aanvullen in het Koninkrijk van God.
  • “We willen wel, maar weten niet hoe.”
    Studeer. Overleg. Informeer je over wat zich ontwikkelt in de christelijke beweging in Europa en in de wereld. Bouw daarmee een bewustzijn op dat je helpt om samen met de vraagstellers te erkennen: we weten het nu dan wel niet, maar we willen samen met jou onderzoeken naar wat de God van het evangelie ons vandaag duidelijk wil maken over hedendaags discipelschap en gemeenschap.

In deze periode herdenken we hoe Luther de kloosterdeur van Wittenberg betimmerde. God liet daaruit de Reformatie voortkomen. We kunnen het – weliswaar wat kort door de bocht - samenvatten:   

  • Ook in onze tijd blijven het “sola fide”, het “sola gratia” en het “sola scriptura” 3 onverminderd van kracht.

  • Deze tijd zet aan om de verpakking van die “sola”-boodschap te toetsen. Diverse trends in het christelijk en in het sociaal-maatschappelijke werkveld nemen mensen op sleeptouw. Dat dwingt ons om de verpakking van de boodschap te bekijken - of te hervormen zo u wil. Een (gedeeltelijk) antwoord ligt in de vernieuwde aandacht voor vorming en relaties.

[ik]+[ik]+[ik]+[ik] groeit naar [wij]

Deze artikels beschreven mensen die meer willen leren over hoe ze zelf beter aan de slag kunnen met het Goede Nieuws.  Ze ondervinden dat ze teveel alleen staan en dat ze een betere toerusting nodig hebben.

Daarom vragen ze om een geloofsgroep, om mentoring en om de relevante vormingsinhoud die hen leren hun geloof hedendaags, degelijk, praktisch en consequent te vertalen.4 Zo sluiten gemeenschapsgroei en individuele toerusting op elkaar aan.5

Meer weten?

Meer weten? Overleggen of bezinnen? Vragen, ideeën en getuigenissen?
Hartelijk welkom om je contactinformatie te bezorgen via info(at)abcministries.be zodat we verder kunnen praten. 

********

Voetnoten

  1. Voor de specifieke vraagstelling met thema’s en al de gevoeligheden die daarrond liggen: zie Evan-Assistance september 2017, “Samen op de weg van Jezus”.
  2. In de 3 maanden sinds het vorige artikel, bleek opnieuw hoe mensen graag in het oude vertrouwde stramien willen blijven, terwijl ze tegelijkertijd uit een verkramptheid proberen weg te raken.
  3. Dit zijn drie van de vijf kernstellingen over het evangelie waarmee de reformatie zich over de afgelopen 500 jaar heeft geprofileerd.
    sola fide = alleen op grond van geloof
    sola gratia = alleen op grond van genade
    sola scriptura = alleen op grond van de schriften

    De andere twee worden minder vermeld, maar zijn ook belangrijk:
    solus Christus = alleen door Christus
    soli Deo gloria = alleen eer aan God
DMC Firewall is developed by Dean Marshall Consultancy Ltd