EvAssist.201809.Terug nr toekomst

De jaren van ons leven gaan als een zucht voorbij ...  
O God, leer ons zo te leven dat wij ons uiteindelijk de wijsheid eigen maken.  … 
Ja, wij bidden U om Uw zegen over alles wat wij ondernemen.         
(Het Boek, Psalm 90: 9, 12, 17)

 

Eigenlijk is het een literaire misdaad om maar drie stukjes te citeren uit een hartenkreet die onze vergankelijkheid eerlijk beschrijft.1
De hele psalm relativeert onze belangrijkheid.
Door het werk in de christelijke beweging herkennen we hoe we dat inzicht terrein wint.


“DE JAREN VAN ONS LEVEN GAAN ALS EEN ZUCHT VOORBIJ …” 

Een tiental jaar geleden beschreven we in Evan-Assistance hoe de christelijke beweging toen voor een overgang naar de volgende generatie stond.Die overgang is nu volop aan de gang. De uitdagingen die we toen bespraken, zetten nu geregeld de toon in besprekingen onder leiders en in gemeentelijk overleg.

Soms ontwikkelt de overgang zich in een gezapig tempo. Soms confronteert een overlijden, ziekte of uitputting schokkend hard. Leiders en hun geloofsgemeenschap beseffen dan hoe ze niet anders kunnen dan in geloof vooruit te gaan.

Zovele situaties en zoveel variaties. Maar het valt niet moeilijk te herkennen hoe de grote lijnen in het hele christelijk werkveld dezelfde kant opgaan.

Deze overgang groeit nog toe naar een piek. Binnen een kleine tien jaren ligt die dan achter ons.  Geloofsgemeenschappen die nu het eerst door deze herbronning gaan, ontgroeien tegen die tijd het experimenteren. Mogelijk blijven zij als voortrekkers voorop gaan – afhankelijk van hoe zij plaatselijk het hoofd bieden aan mogelijkheden en obstakels, aan open deuren en weerstand.

“O GOD, LEER ONS ZO TE LEVEN DAT WIJ ONS UITEINDELIJK DE WIJSHEID EIGEN MAKEN  …”

Onder de oudere generatie lijkt zich nu een sentiment te ontwikkelen om afscheid te nemen.
“We hebben ons deel gedaan. We verlangen naar welverdiende rust.”

Begrijpelijk als zulke gedachten na jaren dienstbaarheid op de achtergrond leven. Maar trekt God na zo’n jarenlange dienstbaarheid dan ook zijn roeping terug? Zouden de kostbare lessen van zo’n lange tijd leven.werken.dienen geen taak meer vervullen in de gemeenschap?  

Een beetje doordenkend op dat punt, levert dat enkele lastige vragen op, zoals :

  • Wie staat centraal in een motivatie van “welverdiende rust”? Jezus of de mens?

  • Zou God’s visie op het leven.werken.dienen van zijn kinderen een eeuwigheidsperspectief hebben?
    (Hij vestigt zijn rijk immers voor alle eeuwigheden.)

  • Hoe valt een aderlating van wijsheid, ervaring en kennis te rijmen met dat eeuwige koninkrijk?

  • Is de “welverdiende rust” mogelijk een reactie op jaren van leeg-geven en op-branden?

  • Hoe zou een wijze aanpassing van leven.werken.dienen er kunnen uitzien?

  • Welk voorbeeld geeft “welverdiende rust” aan (andere) ouderen én aan de jongere generatie?


Er zijn ook flink wat bijbelplaatsen die aanzetten naar een breed perspectief op het leven.werken.dienen van de mens:

  • Wat deden de stadsoudsten – als het ware de generatie van de “gepensioneerden” - in het OudeTestament eigenlijk in de poort van de stad?

  • Vanuit welke houding schijft Johannes - als oudste overlevende apostel - naar de gemeenten? Die waren toen immers bevolkt en geleid door volgende generaties? 3

  • Hoe beschrijft Jezus dat zijn volgelingen dienstbaar zouden zijn?
    Welke grenzen trok Hij?4

  • Waren Lukas, Paulus, Jakobus, Petrus, Johannes en Judas onbehoorlijk extreem in hun verslaggeving of hun brieven? Of leefden ze radicaal omdat ze zich door hun passie voor Jezus geen waardige alternatieven voor hun leven.werken.dienen konden indenken?


Natuurlijk vraagt een vermoeid, verouderend, versleten of gebrekkig lichaam om een ander levensritme.

Dat staat ook helemaal niet ter discussie. Zo’n situatie roept om wijze aanpassingen!
Maar voor de overgrote meerderheid van de oudere generatie kan dat argument geen vrijbrief zijn voor abdicatie van geestelijke verantwoordelijkheid voor heel wat jaren van hun leven – om weg te blijven uit “de poorten van de stad”.  

We hebben dus Gods kijk op zijn kinderen en op zijn eeuwig koninkrijk nodig:  “O God, leer ons zo te leven dat wij ons uiteindelijk de wijsheid eigen maken …” 

Toegepast op dit onderwerp : dat we leren met wijsheid ouder te worden.

Een geloofsgemeenschap is mede verantwoordelijk om dat mogelijk te maken. Ze kan zo zelf een zegen ontvangen en zegen doorgeven aan de samenleving rondom.
Welk structureel kader moet zij uitbouwen opdat zulke bedieningen van wijsheid en dienstbetoon meer realiteit worden? Die vraag is wel enkele leidersbesprekingen waard.5


“WIJ BIDDEN U OM UW ZEGEN OVER ALLES WAT WIJ ONDERNEMEN.”

Een gebed dat “het jonge geweld” ter harte moet nemen? Ja.  
En de “ouwe krokodillen” horen dat ook te doen.

Elke leerling van Jezus lost zijn roeping in  - de taak is uitgevoerd en afgerond – wanneer we dit lichaam zullen achterlaten en God ons promoveert naar de hemel – naar ons thuis.6

Ondertussen leven.werken.dienen Gods kinderen  - hoe we dat kunnen (volhouden)?
En hoeveel redelijk is?

Met die thema’s rusten we in het Pilgrimshem mensen uit verschillende generaties toe, zodat ze zich sterker in hun schoenen voelen staan voor dat leven.werken.dienen waar God hen voor heeft beroepen.

Verder praten? Wil je meer informatie?
Mail naar info(at)abcministries.be.

---------------
VOETNOTEN

  1.  We moedigen u aan doorheen het bijbelboek Prediker te studeren. Laat telkens een tijd van gebed volgen. Bid dan Psalm 90 luidop tot God.
    (Zo’n meditatie gebruiken we geregeld in het Pilgrimshem.)

  2. Zie op www.abcministries.be/publicaties artikels zoals “Hedendaags kerk zijn in Vlaanderen”, of “Manifesto voor toekomstgerichte gemeenten”, of de artikels die Levi Verstraeten in recentere jaren schreef in de context van de 20.35-bediening.

  3. In zijn drie brieven toont Johannes duidelijk zijn dienstbaarheid – terwijl hij op dat moment al hoogbejaard is.

  4. Kijk bij voorbeeld in Lucas 17: 7-10.
    Overigens: zouden we ook de eerste verzen van dat hoofdstuk op de huidige hang naar “welverdiende rust” mogen toepassen?
    (Over de combinatie van dienstbaarheid met leiderschap heeft ABC een stevige vorming die zich richt op álle generaties.)

  5. Zie Efeziërs 4: 1 en volgende.
    Wat zou “waardig wandelen volgens Gods roeping” in deze context kunnen betekenen?

  6. Paulus plaatst zijn terugblik op zijn leven.werken.dienen in het kader van een groter perspectief in 2 Timotheüs 4:5-8. We zijn niet allemaal zoals hij – karakters, gaven en bedieningen verschillen. Maar we leven wel met een identieke roeping, En met dezelfde passie en liefde voor God.
DMC Firewall is a Joomla Security extension!