MEERp4 

MÉÉR


“We houden nu eerst een pauze.” 
Zo vroeg op de ochtend was de spreker duidelijk toe aan een kop koffie.

Bijna twee uur was het volop genieten van levenslessen van iemand met een wereldwijde bediening. Gebracht in alle eenvoud en ootmoed. Met een aantrekkelijke dosis levensvreugde. Wat de inhoud juist heel sterk onderstreepte.

Levenslessen van 50 jaar bediening. Met een evenwichtige bijbelse onderbouwing. Concrete principes. Heldere logica. Duidelijke conclusies. Gebracht met grote gevoeligheid.
Moest er echt een etiket bij nodig zijn, dan zou dat wel heel dicht bij de betekenis van het woord “apostel” liggen.

De koffiepauze maakte onderling de tongen los. Waarderend. Doorpratend. Met eigen verhalen: “Weet je, ik heb ooit ….”  Het rustige geroezemoes vertelde hoe de inhoud doorsijpelde naar de diepte van de harten.

Naast me aan de koffiethermos verwoordde iemand het zo:

“Dit laat me zo sterk verlangen naar méér van God voor mezelf. Zonder gedoe of tamtam.
Hem beter leren kennen. Hem volgen.  Eenvoudig dienen in wat Hij op mijn weg brengt.
Méér van God … in mezelf, mijn naaste en mijn omgeving.”


Er was niet meer nodig om met een voorstel naar de kern van dat verlangen door te stoten:

“We kunnen elkaar ondersteunen om die weg te gaan. Elkaar helpen om onze navolging van Christus aan te scherpen. Méér naar Hem luisteren. Ons concentreren op wat Hij al voorbereid heeft. Samen onszelf onder de loep nemen om vanuit navolging die werken te doen.”

Blinkende ogen. Een hartelijke knik. Een afspraak. We zouden er binnenkort aan beginnen.

Bij die eerste afspraak botsten we op het “TE-syndroom”: te veel, te druk, te dringend, te ergerlijk, te spijtig, te complex, te moeilijk, te onzeker, te gevoelig, te dwingend, … .

Voor een volgende ontmoeting zou hij spoedig iets laten weten.
Eerst moest hij een en ander op een rij krijgen.
De kostprijs berekenen. Kiezen. Want hij leefde “te ….”.

Vriendelijk aanporren. Herinneren aan die voormiddag … het baatte niet.
De tweede ontmoeting is er niet meer gekomen.
Hij had gekozen.
Voor méér van hetzelfde.

Zijn belijdenis hoe hij nu nog altijd verlangt naar méér van God is oprecht. *
Maar die kostprijs! 
“Te …” voor méér van God."


Herman Heyman

 * Herken je dat verlangen naar méér?  
   Als het je ook zo onmogelijk lijkt om handen en voeten te geven aan een méér van God, kunnen we in het Pilgrimshem samen verder gaan op de Weg van Jezus.  Nieuwsgierig? Contacteer ons.

Our website is protected by DMC Firewall!